تصمیم درباره ماندن یا جدایی والدین همیشه چالشبرانگیز است، زیرا نگرانی اصلی آنها سلامت روان کودک است. تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که عامل اصلی آسیب کودک، خود طلاق نیست بلکه کیفیت محیط زندگی اوست. کودکانی که در خانهای پر از خشونت، اعتیاد یا بیثباتی هیجانی رشد میکنند، حتی در صورت حضور والدین کنار هم، دچار اضطراب مزمن، مشکلات رفتاری و افت اعتماد به دیگران میشوند.
یک جدایی سالم و مدیریتشده میتواند محیطی امن، قابل پیشبینی و حمایتگرانه برای کودک ایجاد کند. والدین باید اولویت را به امنیت، آرامش و رشد هیجانی کودک بدهند و روابط کودک با هر دو والد را حفظ کنند. هدف نهایی، ایجاد محیطی است که کودک در آن بتواند اعتماد، آرامش و توانایی حل مسئله را تجربه کند.